Kiedy myślimy o starości w polskich realiach, przed oczami staje nam często dość smutny, monotonny obraz. Samotność, zakupy zliczane co do grosza, telewizor grający w pustym pokoju i czekanie na telefon od wiecznie zajętych dzieci czy wnuków. Kojarzymy ten czas z wycofaniem się z życia i powolnym gaszeniem świateł.
A co, gdyby mogło być zupełnie inaczej?
Jeśli potrzebujesz solidnej dawki optymizmu i chcesz uwierzyć, że najlepsze lata mogą być jeszcze przed nami, musisz poznać wyjątkową czwórkę z Coopers Chase. Seria kryminałów Richarda Osmana (zaczynająca się od bestsellerowego „Czwartkowego Klubu Zbrodni”) to nie tylko genialne zagadki detektywistyczne. To przede wszystkim piękna, pełna humoru i ciepła alternatywa dla zakorzenionego w nas obrazu samotnej starości.
Poznajcie ekipę, która nie bawi się w karmienie gołębi
W luksusowej wiosce emerytalnej w sercu malowniczej Anglii spotyka się czworo skrajnie różnych seniorów:
Elizabeth – genialna, nieco tajemnicza była agentka MI6, która potrafi zdobyć każdą informację i zorganizować przesłuchanie w przerwie na herbatę.
Joyce – urocza, z pozoru krucha była pielęgniarka, której przenikliwość i zdolność bacznej obserwacji świata potrafią zaskoczyć największych twardzieli.
Ibrahim – niesamowicie inteligentny, poukładany psychiatra, dbający o kondycję umysłu i ciała.
Ron – dawny lewicowy aktywista i związkowiec, który wciąż ma w sobie mnóstwo młodzieńczego buntu i nigdy nie odpuszcza walki o swoje.
Co robią w czwartki? Zamiast narzekać na zdrowie, spotykają się w saloniku, piją dobre wino i... rozwiązują niewyjaśnione sprawy morderstw. A kiedy zbrodnia puka do ich własnych drzwi, bez wahania ruszają w teren, bezbłędnie ogrywając lokalną policję.
Lekcja dla nas: Starość to nie wyrok, to nowy początek
Książki Osmana czyta się jednym tchem, ale najważniejsze jest to, co zostawiają w nas po zamknięciu ostatniej strony. To potężny, optymistyczny manifest mówiący o tym, że wiek to tylko cyfra, a prawdziwe życie toczy się w naszych głowach i relacjach z ludźmi.
Co ta seria mówi nam o alternatywie dla samotnej jesieni życia?
Siła tkwi we wspólnocie: bohaterowie Osmana pokazują, że na prawdziwą przyjaźń nigdy nie jest za późno. Tworzą dla siebie nawzajem najwspanialszą sieć wsparcia. Nie są sami, bo mają siebie – z wszystkimi swoimi wadami, historiami i talentami.
Niewidzialność staje się supermocą: społeczeństwo często ignoruje starszych ludzi. Elizabeth, Joyce, Ron i Ibrahim potrafią to genialnie wykorzystać! Wykorzystują stereotyp „nieszkodliwego staruszka”, by wchodzić tam, gdzie nikomu innemu się nie udaje, i wyciągać sekrety od najgroźniejszych przestępców.
Apetyt na życie nie ma daty ważności: oni wciąż kochają, flirtują, kłócą się, uczą nowych rzeczy i popełniają błędy. Ich codzienność nie jest wegetacją – jest przygodą.
Odrzućmy lęk, wybierzmy działanie
Richard Osman stworzył świat, do którego chce się uciec, ale z którego warto też czerpać inspirację pełnymi garściami. „Czwartkowy Klub Zbrodni” udowadnia, że jesień życia wcale nie musi być szara i samotna. Może mieć barwy ekscytującego śledztwa, smak dobrego wina i ciepło ramion oddanych przyjaciół.
Ta seria to idealny plasterek na wszelkie lęki przed przemijaniem. Pokazuje, że dopóki mamy wokół siebie ludzi i pasję – niezależnie od tego, czy jest to rozwiązywanie zagadek kryminalnych, czy uprawianie ogrodu – jesteśmy nie do zatrzymania.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dzielcie się swoimi przemyśleniami, uwagami, propozycjami. Proszę jednak, abyście poruszali się w granicach dobrego smaku i kultury osobistej, za co z góry dziękuję :)