W codziennym biegu często szukamy wielkich recept na spokój. Kupujemy poradniki, planujemy cyfrowe detoksy, obiecujemy sobie zwolnić… od poniedziałku. A gdyby tak zatrzymać się przy czymś tak prostym i powszednim jak parzenie herbaty?
Japończycy uczynili z tej czynności sztukę, która nie ma nic wspólnego z pośpiesznym zalewaniem torebki wrzątkiem. Chanoyu (bo tak brzmi jedna z nazw ceremonii herbaty, oznaczająca dosłownie „gorącą wodę na herbatę”) to głęboka praktyka uważności, z której możemy czerpać garściami – nawet w zaciszu własnego domu.
Cztery filary spokoju
U podstaw drogi herbaty (Chado) leżą cztery zasady sformułowane przez mistrza Sen no Rikyu. To piękne drogowskazy, które warto przenieść z herbacianego pawilonu do naszej codzienności:
Wa (Harmonia) – otwartość na otaczający świat, naturę i drugiego człowieka. To brak rywalizacji i bycie w zgodzie z rytmem chwili.
Kei (Szacunek) – wypływa z poczucia, że każda osoba i każdy przedmiot biorący udział w spotkaniu są wyjątkowe. Szacunek okazuje się tu zarówno gościom, jak i samej czarce czy bambusowej łyżeczce.
Sei (Czystość) – dotyczy nie tylko schludności miejsca, ale przede wszystkim oczyszczenia zmysłów i serca z natłoku myśli oraz negatywnych emocji.
Jaku (Spokój) – stan wewnętrznej ciszy i harmonii, który pojawia się naturalnie, gdy w pełni zaangażujemy się w powyższe trzy zasady.
Ichigo ichie – to się już nie powtórzy
Z ceremonią herbaty nierozerwalnie wiąże się też przepiękne japońskie przysłowie: Ichigo ichie (Jedno spotkanie, jedna szansa).
Choćbyśmy spotykali się w tym samym gronie, w tym samym pokoju i pili tę samą matchę każdego dnia – dzisiejsze spotkanie jest niepowtarzalne. Zmienia się pogoda za oknem, światło, nasze nastroje, a nawet smak wody.
Ta świadomość uczy niesamowitej uważności na „tu i teraz”. Skoro ta chwila się nie powtórzy, szkoda marnować ją na rozmyślanie o wczorajszych obowiązkach czy jutrzejszych planach. Liczy się tylko ten konkretny moment, ciepło ceramiki w dłoniach i zapach zielonego proszku.
Piękno w niedoskonałości
Podczas ceremonii używa się naczyń, które często noszą ślady czasu. Szorstka faktura, nieregularny kształt czarki, a nawet widoczne pęknięcia sklejone złotem (Kintsugi) nie są wadami. Wręcz przeciwnie – to świadectwo autentyczności i przemijania, wpisujące się w estetykę Wabi-Sabi. W świecie, który nieustannie wymaga od nas perfekcji, herbata przypomina, że prawdziwe piękno tkwi w prostocie i autentyczności.
Nie musimy od razu aranżować japońskiego pawilonu w salonie. Wystarczy, że dziś wieczorem, przygotowując swój ulubiony napar, wyłączymy telefon. Poczujmy zapach liści, posłuchajmy szumu gotującej się wody i obejmijmy naczynie obiema dłońmi. Pozwólmy sobie na luksus bycia w pełni obecnym.
A jak wyglądają Wasze małe rytuały uważności? Czy w Waszej codzienności jest miejsce na taką niespieszną „czarkę spokoju”?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dzielcie się swoimi przemyśleniami, uwagami, propozycjami. Proszę jednak, abyście poruszali się w granicach dobrego smaku i kultury osobistej, za co z góry dziękuję :)